4women MONODRAMY

Czechło 
Paulina Stolarczuk

Scenariusz: Magdalena Płaneta, Paulina Stolarczuk na podstawie książki Angeliki Kuźniak Soroczka
Reżyseria: Magdalena Płaneta
Oswajanie śmierci niegdyś było mądrością i siłą wszelakich społeczności. W ostatnich dziesięcioleciach zmieniło się to ekstremalnie. Śmierć i starość zniknęły z naszej codzienności. Ukrywamy je, nie przyznając się do lęku przed nimi lub odwrotnie – demonizując je i wypierając, jakby miało to uczynić je mniej prawdopodobnymi. Sięgając po książkę Soroczka realizatorki dotykają wątku śmierci, przypominając, że dotyczy ona każdego z nas.

Grand Prix Turnieju Teatrów Jednego Aktora 19.Sam na Scenie 67.Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego.

Spektakl powstał w Klubie Kwadrat S.M. Kolejarz w Słupsku.
 
Odważyłam się zdjąć buty
Karolina Słonka

Scenariusz: Anna Maśka na motywach książki Weroniki Kostyrko Tancerka i zagłada Historia Poli Nireńskiej
Reżyseria: Anna Maśka
Scenografia, muzyka: Anna Maśka
Choreografia: Karolina Słonka
 
Karolina Słonka tańcem i ruchem przywołuje historię Poli Nireńskiej - urodzonej w Warszawie żydowskiej artystki, która w przedwojennej Polsce doświadczyła antysemityzmu. W zagładzie straciła prawie całą rodzinę. Po wojnie poślubiła Jana Karskiego, Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Aktorka tańczy pokonywanie barier, na drodze do wolności i niezależności. Tańczy zagadkę tragicznej śmierci. Tańczy przestrogę i pytania: czy w dzisiejszych czasach istnieje ryzyko powtórzenia historii w stosunku do tych którzy są „inni”? Tańczy przeciwko wykluczeniom, tańczy w nadziei, tańczy dla wolności.
 
Grand Prix XIV Tyskiego Festiwalu Monodramu MOTYF
Złota Misa Borowiny 43 Biesiady Teatralnej w Horyńcu Zdroju
Grand Prix XVII Międzynarodowych Spotkań z Monodramem w Suwałkach
I nagroda Festiwalu Drobny w Jarosławiu  
I Nagroda, Nagroda Publiczności, Nagroda Gerasa „do przekraczania granic sztuki” w finale 65.OKR “Sam na scenie” w Słupsku
II Nagroda FETA we Wrocławiu
 
Dystrofia
Faustyna Baran

Scenariusz: Anna Maśka na motywach tekstów Jeleny Koczyny, Olgi Bergholc, Lidii Ginzburg ze zbioru Oblężone oraz tekstów z książki Leningrad Anny Reid
Reżyseria: Anna Maśka
Scenografia: Anna Maśka
Muzyka: Anna Maśka

„Wojna już jest, teraz bliżej. Nie da się jej już ignorować i spychać do informacyjnego szumu.
Głód też jest. Jest już coraz bliżej. Na razie ma niewyraźne kontury, dopiero zalęgł się w pleśniejącym zbożu zalegającym ukraińskie silosy. Czuć go w palonych łanach dojrzałej pszenicy, której nie można eksportować, mimo, że to podstawa wyżywienia tych którym przyszło urodzić się w krajach globalnego południa… Co dalej? Pusty wzrok, opuchnięte ciała, a potem już tylko statystyki idące w setki, miliony… Wojna z perspektywy kobiety to przede wszystkim głód. Dla niej, dla żony, dla matki zamkniętej w najstraszniejszym oblężeniu. Wojna to rosnąca pustka, nicość, która zabiera wszystko, nawet miłość. Najpierw do zwierząt, potem do innych ludzi i własnej rodziny. Zmusza do odzierania z kolejnych złudzeń człowieczeństwa. Głód w monodramie staje się codziennością, zjawiskiem, które zaczyna być oswajane, organizowane, racjonowane, przydzielane i wypierane.
Głód jednak nie daje się kontrolować. Powolnie i metodycznie pokonuje każdego, zmienia ludzi w prymitywne bestie. W tym odrażającym świecie bohaterka i jej dziecko przetrwają jako nieliczni. Jednocześnie trudno powiedzieć czy ocaleją.
Teatralną materią w spektaklu jest ciasto na chleb. Aktorka za pomocą chleba opowiada głód.
 
II nagroda w finale 67.Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego "Sam na scenie" w Słupsku nagroda aktorska na Łódzkich Spotkaniach Teatru Amatorskiego uznanie publiczności festiwalowej Międzynarodowego Festiwalu Amatorskiego Teatru Nitra
 
Być u siebie
Aleksandra Kugacz-Semerci

 Scenariusz: Aleksandra Kugacz-Semerci i Jerzy Welter
Reżyseria: Jerzy Welter
Muzyka: Aleksandra Kugacz-Semerci
 
Rok 1945. Przez Dolny Śląsk przetoczyła się II Wojna Światowa. Teraz nastąpi niemal całkowita wymiana ludności. Tylko nieliczni dotychczasowi mieszkańcy tu pozostaną.
Przesiedlenia – Niemcy wyjadą, Polacy przyjadą. Ziemie Odzyskane. Tyle wiemy z lekcji historii. Szczegóły zostały przez minione dziesięciolecia wymiecione ze zbiorowej świadomości. Nie pamiętamy jak to się odbyło, ile czasu trwało. Nie wiemy jak dotknęło to pojedynczych osób – ile krzywd i ile radości doznali pojedynczy ludzie.
Jak długo trwał proces wymiany ludności, jak długo Polacy i Niemcy mieszkali wspólnie, często pod jednym dachem? Jak układały się w tym czasie ich wzajemna relacje? Jak przebiegała podróż Niemców do przyszłych miejsc zamieszkania? I wreszcie – kiedy Niemcy opuścili swoje dotychczasowe siedziby?
TWÓRCY SPEKTAKLU w poszukiwaniu materiału do spektaklu rozmawiali z wieloma osobami, których przodkowie byli Niemcami i postanowili zostać w Polsce. Sytuacja polityczna lat czterdziestych i pięćdziesiątych zmusiła tych ludzi do wtopienia się w żywioł napływowy, polski.
Nie zajmowali się tu sprawą słuszności czy niesłuszności wysiedleń. To zostało omówione gdzie indziej – w wielu książkach, artykułach prasowych, dyskusjach. Próbowali spojrzeć na ten czas oczami cywilnych Niemców, którzy wówczas całkowicie poddali się wyrokom historii i skupili na praktycznej stronie przesiedleń. Przesiedleńcy doznali przy tym skrajnych trudności, z wieloma wypadkami śmierci włącznie.
Praktyczna strona przesiedleń wpisuje się w bardziej uniwersalny współczesny dyskurs dotyczący migracji i związanej z nim tożsamości emigrantów i kolejnych pokoleń – co to znaczy „być u siebie”.

Spektakl wyprodukowany przez Towarzystwo Kultury Czynnej w ramach projektu "Nad Rzeką Czasu" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Aleksandra Kugacz jest aktorką teatru Studio Czyczkowy. Od 2014 roku współpracuje ze Studiem Matejka - laboratorium ekspresji teatralnej prowadzącej badania w zakresie technik performansu XXI wieku i technik tańca współczesnego. Obecnie współpracuje z teatrem ZAR w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu. Za monodramy otrzymała wiele nagród na ogólnopolskich festiwalach teatralnych.
4women MONODRAMY
Loading...