BARWY SYMFONICZNE

Barwy symfoniczne – koncert symfoniczny
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zielonogórskiej
Piotr Sułkowski – dyrygent
Jakub Jakowicz, Aleksandra Buczna-Grudzińska – skrzypce
Program:
C. Saint – Saëns – III Koncert skrzypcowy h-moll
A. Dworzak – VII symfonia d-moll

W ramach Festiwalu smyczkowego prezentujemy trzy charakterystyczne dzieła doby romantyzmu o różnych kolorytach brzmieniowych.  Dwa wirtuozowskie dzieła skrzypcowe oraz pełną muzycznych obrazów symfonię.
Introdukcja i Tarantella Pablo Sarasatego reprezentuje typowy, wirtuozowski styl wielkiego hiszpańskiego muzyka końca XIX wieku, który poświęcił się głównie twórczości skrzypcowej eksponując element wykonawczy na pierwszym planie. Sarasate stawia w swoich dziełach największe wymagania współczesnym wirtuozom, a jego muzyka często nawiązuje do form stylizowanych, najczęściej o popularnym, tanecznym charakterze.
Pablo Sarasatemu wielu kompozytorów dedykowało swoje utwory. Wśród dla niego skomponowanych były m.in. II Koncert skrzypcowy H. Wieniawskiego, Symfonia hiszpańska E. Lalo oraz III Koncert skrzypcowy Camille’a Saint-Saensa. Dzieło na wskroś wirtuozowskie, zwarte w formie, o charakterystycznych błyskotliwych tematach. Dziś to utwór, który z koncertów Saint-Saensa jest najczęściej wykonywany przez skrzypków.
 
Twórczość symfoniczna Antonina Dworzaka – czołowego reprezentanta czeskiej szkoły narodowej, postrzegana jest dziś przede wszystkim przez ostatnie dzieła kompozytora, wśród których króluje IX Symfonia „Z Nowego Świata”. Jednak twórczość Dworzaka, to również wcześniejsze, przepiękne symfonie, pełne muzycznego kolorytu. VII Symfonia tworzona w 1884 roku powstawała w czasie, kiedy Dworzak nie ukrywał uznania wobec III Symfonii Johannesa Brahmsa. Ci dwaj kompozytorzy tworzący niejako po sąsiedzku wywierali na siebie nieustanny wpływ. VII Symfonia – to dojrzałe, monumentalne dzieło dziś zaliczane do największych w schyłkowej fazie twórczości kompozytora.

 
BARWY SYMFONICZNE
Loading...