ZANIM ZAŚNIESZ, POMYŚL O MNIE - wieczór piosenek Anny German

Opis imprezy

„Zanim zaśniesz, pomyśl o mnie” - wieczór piosenek Anny German Śpiewa: Marzena NIECZUJA-URBAŃSKA (aktorka Teatru Wybrzeże w Gdańsku) Aranżacje muz.: Bartłomiej Woźniak Zespół: Aneta Pajek (akordeon), Aleksandra Sznajdrowicz (harfa), Krzysztof Dudek (saksofon), Małgorzata Kruszyńska (kontrabas). O miłości, i miłości, i miłości... będzie śpiewać Marzena Nieczuja-Urbańska w recitalu z przebojami Anny German. Oczywiście nie o miłości do ojczyzny, robotników, nadwiślańskiego piachu, itp. – mówi wokalistka. – Wybierałam piosenki, które jak najdalej odbiegają od tzw. „jedynej słusznej linii”, obowiązującej w tamtych latach. Anna German nie śpiewa już dla nas od przeszło 20 lat, lecz jej liryczny sopran i nastrojowe piosenki wciąż pozostają w naszej pamięci. W recitalu zatytułowanym „Zanim zaśniesz, pomyśl o mnie” usłyszymy jej największe przeboje. Przepiękne „Tańczące Eurydyki”, poetyckie „Zakwitnę różą” i wiele innych. Niezapomniane szlagiery w nowych aranżacjach Bartłomieja Woźniaka i niezwykłej interpretacji Marzeny Nieczuja Urbańskiej. To prawdziwa gratka dla wszystkich miłośników fenomenu Anny German. Anna German. Piosenkarka i kompozytorka. Wylansowała takie przeboje jak „Człowieczy los”, „Tańczące Eurydyki”, „Bal u Posejdona”, „Zakwitnę różą” czy „Tak pragnę żyć”. Na scenie debiutowała w 1960 we wrocławskim „Kalamburze”. Na Festiwalu w Sopocie zdobyła II nagrodę za wykonanie utworu „Tak mi z tym źle”. Po festiwalu w Opolu w 1964 r., gdzie wykonała piosenkę „Tańczące Eurydyki”, cała Polska mówiła o zjawisku, jakim stała się Anna German. Nagrała w sumie 12 płyt, koncertowała w kraju i za granicą: we Włoszech, USA, Wielkiej Brytanii, ZSRR, NRD, CSRS, Kanadzie, Australii. W 1966 r. podpisała kontrakt z włoską firmą fonograficzną CDI, co w tamtych czasach było czymś wyjątkowym dla artysty zza „żelaznej kurtyny”. Pasmo jej sukcesów we Włoszech przerwał tragiczny wypadek samochodowy, który na 3 lata wyeliminował ją z czynnego życia. Nie pokazywała się publicznie, nie występowała, nie śpiewała. Na estradę powróciła w 1970 roku piosenką „Człowieczy los”, za która na KFPP w Opolu w otrzymała nagrodę publiczności. W następnych latach skomponowała 10 pieśni do Oratorium Oświęcimskiego, napisała książkę pt. „Wróć do Sorento” oraz zagrała w filmie Andrzeja Wajdy „Krajobraz po bitwie”. Ostatnie jej recitale odbyły się w Teatrze Żydowskim jesienią 1980 roku. Wtedy nastąpił nawrót choroby. Dwa lata później zmarła w wieku 46 lat.